نوشته های احسان کمالی

نوشتن برای بیشتر آموختن

نوشته های احسان کمالی

نوشتن برای بیشتر آموختن

نوشته های احسان کمالی
آخرین نظرات
  • ۲۶ آبان ۹۷، ۱۳:۲۱ - حسن مجیدیان
    عالی
نویسندگان

۶ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «کتاب» ثبت شده است


هر بار صحبت از ایران و ایرانی می شود بسیاری از ما بادی به غبغب می اندازیم و از فرهنگ غنی و تاریخ آنچنانی و هوش سرشار و هزار مطلب این چنینی صحبت می کنیم اما واقعا آیا ما چیزی برای افتخار کردن داریم؟

چون این مطلب ممکن به بسیاری از خوانندگان عزیز بربخورد باید در همین ابتدا عرض کنم این نوشته افکار مغشوش و احتمالاً اشتباه بنده می باشد و هیچ اصرار و ادعایی در پذیرش آن توسط خوانندگان آن ندارم.

دوره های پرباری از لحاظ قدرت نظامی، علمی و فرهنگی در گذشته ما به چشم میخورد که من نوعی درباره جزئیات آن اطلاع چندانی ندارم. در همین حد میدانم که حکومت های قدرتمندی مثل ساسانیان و هخامنشیان داشته ایم و دانشمندانی چون ابن سینا و خوارزمی و خیام و ادیبانی چون مولانا و سعدی و حافظ. همه این بزرگواران قابل احترام هستند ولی مربوط به قرون خیلی دور تاریخ ما می باشند. از حمله مغول به ایران قریب به 800 سال می گذرد و مطالعه در باب تاریخ این دوره فقط در انسان حس نا امیدی القا می کند. شاید در کل این مدت تک ستاره هایی در تاریخ این کشور درخشیدن گرفته باشند اما به طور کلی کشور ما در چند قرن گذشته محل تاخت و تاز قدرت های بزرگ و بازار فروش محصولات کشورهای صنعتی و محل حکومت نالایقان بوده است. حکومت ها همان جور اداره می شدند که قرن های قبل می شدند و استعمارگران همان جور غارت می کردند که قرن های قبل بدان مشغول بودند. نفوذ پرتقالی ها در ابتدای استقرار صفویه آغاز شد و از آن تاریخ خلیج فارس و دریای عمان به زیر سلطه غربی ها در آمد که تا به امروز این مناطق دست نشانده سیاست آن هاست.( گویا تنها ادعای ما سر نام آن است که فارس باشد یا ...) در زمان حکومت صفویه در ایران، اروپا در حال پیشرفت چشمگیر در زمینه های مختلف بود. جالب است بدانید اختراع ماشین بخار در اروپا مقارن با حکومت صفویه در ایران است که نه تنها آن زمان بلکه سال ها بعد از آن هم خبری از پیشرفت و ترقی در آن نبود. مردم ما در آن زمان بی اطلاع از تحولات دنیا زندگی ایلیاتی خود مشغول بودند. نه نظم و قانونی بود ، نه عدالت و امنیتی ، نه صنعت و جاده و بهداشت و ....

مقارن با انقلاب صنعتی در اروپا تمامی تاریخ ایران شاهدی است بر تجاوزهای متعدد و مداوم به جان و مال مردم. گذشته از غصب مال و اموال مردم ، ایران کشوری بود که در آن شاهان و شاهزادگان نه تنها توسط دشمنان بلکه توسط بستگان خود به قتل می رسیدند یا کور و اخته می شدند. در ایران بعد از اسلام و طی قرن هایی که به متحد شدن دوباره ایران در دوره صفوی انجامید همین سنت برقرار بود. تاریخ صفویان نیز سرگذشت بی پایانی است از قتل و کور کردن اعضای خاندان سلطنتی ، بگذریم از دیوانیان و مردم عادی.

در زمان افشاریه و زندیه و قاجاریه هم وضع به همین منوال بوده است. خود آقا محمدخان در نوجوانی و در پی شکست طایفه اش در نبرد با قبیله ای دیگر اخته شده بود!!!

تاریخ ما سرشار است از بذل و بخشش های پادشاهان به حکومت های خارجی مثل روسیه و انگلیس و پرتغال و ... که بر سر چپاول منابع این کشور با یکدیگر در رقابت بوده اند و حاکمان ما هم نظاره گر این اوضاع! جالب است که گاهاً پادشاهان ما هم برای واگذاری امتیازات به این کشورها رشوه میگرفتند. حالا اینکه چرا پادشاه یک کشور باید رشوه بگیرد الله اعلم!

حکومت های قبل از قاجاریه به حراج ثروت این مملکت بسنده میکردند اما قاجاریه خاک کشور را هم طی قراردادهای مختلف به بیگانگان واگذار کرد. نفوذ کشورهای استعماری در کشور ما به حدی بوده است که چهار پادشاه اخیر از حکومت 2500 ساله شاهنشاهی را استعمار آورده و استعمار برده است. عزل و نصب های دوره قاجاریه که با فشار دولت های اروپایی انجام میگرفته است به کنار!

امیرکبیر

در این بین دلسوزانی هم بودند که به لطف فساد موجود در حکومت های نالایق و گرگ های استعمار در مدت زمان کوتاهی از دور خارج شدند و حتی جان بر سر این راه دادند. اگر مصدق ها امیرکبیرها و قائم مقام ها در این کشور تصمیم گیرنده بودند شاید این روزها اوضاعمان جور دیگری بود.

تاریخی که بزرگی مانند امیرکبیر را قربانی کرده است دیگر چه جای افتخار کردنی دارد؟

صحبت کردن درباره تاریخ فرصت زیادی می طلبد و نه بنده سررشته آن را دارم و نه خواننده حوصله آن را. ولی از همه خوانندگان عزیز این نوشته دعوت میکنم پیش از پنهان کردن عقب افتادگی های امروزمان پشت تاریخ پربارمان اندکی درباره آن تحقیق و مطالعه کنند. تاریخی که به مرور ما را انسان هایی تن پرور ، از زیر کار در رو و دنبال درآمد های آسان بارآورده است که منافع شخصی را به منافع جمعی ترجیح می دهیم.

به نظر بنده ما کشوری هستیم متکی به پول منابع خام که از تمدن فقط ظواهر آن را یدک می کشیم و  قرن هاست که دیگر چیزی برای افتخار کردن نداریم. 

پی نوشت:

  • مقصود بنده از حکومت های مورد بحث تا قبل از سال 1357 است و از آن سال به بعد را به کارشناسان آن واگذار میکنم.
  • مجدداً تاکید میکنم این نوشته افکار مغشوش و احتمالاً اشتباه بنده می باشد و هیچ اصرار و ادعایی در پذیرش آن توسط خوانندگان آن ندارم.
  • احسان کمالی

اطراف خود چند نفر را می شناسید که اهل مطالعه باشند؟ در محل کار، جمع دوستان یا خانواده. معمولاً افراد زیادی یافت نمی شود و از آن تعداد اندک هم درصد بالایی رمان می خوانند. قصد ندارم رمان خواندن را بی ارزش جلوه دهم یا زیر سوال ببرم. مطمئناً یک رمان خوب می تواند تاثیرات مثبت فکری از خود بر جای گذارد ولی معمولاً تاثیر آن به اندازه کتاب هایی که به طور ویژه به موضوعات خاص پرداخته اند نمی باشد. باز هم گلی به گوشه جمال آن هایی که رمان می خوانند. گوشه و کنار جامعه پر شده است از عزیزانی که کل مطالعه شان خلاصه شده است به کتاب هایی که در دوران تحصیل خوانده یا می خوانند و صفحات اینستاگرامی یا کانال های تلگرامی که معمولاً هدف اولشان جذب مخاطب بیشتر است نه نشر مطالب مفید و مستند. تازه آنجا هم مطالب طولانی خواننده زیادی ندارد. به هر روی این مقدمه را بدین جهت عرض کردم که بگویم با این اوضاع غم انگیز وضعیت مطالعه در کشور اکثریت قریب به اتفاق ما درباره تمام مسائل به قطعیت نظر می دهیم و با شنیدن نظر مخالف رگ گردنمان باد می کند و سرخ می شویم و فریاد میزنیم و گاهاً در فضای مجازی اگر کسی ما را نشناسد فحشی هم نثار طرف می کنیم. آیا واقعاً به این قطعیت رسیده ایم که نظرمان به طور یقین و با اتکا به منابع معتبر درست است؟ آیا صرفاً چیزی نیست که از گذشته شنیده باشیم و حتی ندانیم اولین بار چه کسی آن را به ما گفته است؟ آیا به این اعتماد به نفس رسیده ایم که هرچه ما فکر می کنیم درست است؟ حتی اگر حق با ما باشد رسالتی نداریم که آن را به عالم و آدم بفهمانیم.

رودخانه هر چه عمیق تر باشد ، آرام تر است


بسیاری از تفکرات و عقاید ما متکی بر شنیده هایمان از محیط خانواده و مدرسه می باشد که لزوماً درست نیست. شاید برای شما هم پیش آمده باشد که با خواندن یک کتاب یا مشاهده یک سخنرانی یا هر منبع دیگری به افکارتان درباره موضوعی خاص به دیده تردید بنگرید. باور کنید هرچقدر هم که ما انسان کاملی باشیم باز هم اگر خوب خودمان را بتکانیم عقاید و افکار اشتباه و غیر منطقی دور و برمان پیدا می شود. خوب است قبل از جانبداری از هر موضوعی یک بار دیگر دور از تعصب افکارمان را مرور کنیم. آیا واقعا حق با ماست یا به اتکای منابع نامشخص از یک تفکر مبهم دفاع می کنیم. برای هرکس بشود نقش بازی کرد برای وجدان خودمان نمی شود. گاه گاهی افکار و عقاید یک خانه تکانی اساسی می خواهد.


  • احسان کمالی

بنده یک عادتی دارم و هنوز به این جمع بندی نرسیدم که عادت خوبیه یا عادت بد. ماجرا از این قراره که برای من 

  • احسان کمالی

احتمالاً اسم کتاب ملت عشق یا چهل قانون عشق به گوشتان خورده باشد. پرفروشترین رمان کشور ترکیه و در دوره ای پرفروشترین کتاب ایران. اثر نویسنده ترک تبار الیف شافاک که در ترکیه بیش از 500 بار تجدید چاپ شده است.

  • احسان کمالی


مدتی است عادت کتاب صوتی گوش کردن را پیدا کرده ام  بسیار عادت خوبیست. این روزها که سرانه مطالعه به خواندن تابلوی مغازه ها محدود شده است و آن هایی هم که علاقه دارند شاید کمتر فرصت کنند ساعتی با خود خلوت کنند و کتابی دست بگیرند و حظی ببرند گوش دادن به کتاب های صوتی شاید کمی حالمان را بهتر بکند. خصوصا برای اوقاتی که زمان زیادی پشت فرمان هستیم یا کاری انجام میدهیم که نیاز به تمرکز زیادی ندارد.

  • احسان کمالی

Puppet-on-a-string

در مطلب قبلی جملاتی را درباره وین دایر و کتاب سر رشته زندگی خود را در دست بگیرید نقل کردم. بنا به درخواست یکی از دوستان چند خطی را درباره این کتاب جمع آوری کردم و امیدوارم انگیزه ای باشد برای افرادی که این کتاب را مطالعه نکرده اند.

وین دایر (Wayne Dyer)، استاد خود روان‌ درمانی و نویسنده ۳۰ کتاب پرفروش و سخنران انگیزشی آمریکایی بود. اکثر کتب وین دایر، حول محور «معنویت» و «عرفان» نگاشته شده است. مشهورترین کتاب وی با عنوان «قلمرو اشتباهات شما» در سال ۱۹۷۶ منتشر و به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های تاریخ تبدیل شد. دیگر اثر این نویسنده کتاب سر رشته زندگی خود را در دست بگیرید است که محمدرضا آل یاسین آن را به فارسی ترجمه کرده است.

  این اثر را برای کسانی نوشته شده که می‌خواهند خودکفا و مستقل باشند و مسئولیت زندگی خود را به طور کامل به عهده بگیرند. کسانی که می‌خواهند خودشان تصمیم بگیرند، به نتایج خود برسند و انگیزش و نظام خود را تجربه کنند. 

کتاب با بررسی موقعیت های مختلف اجتماعی کمک می کند تا از موضع قدرت عمل کنید و به علت های مختلف تحت تاثیر منابع مختلف خارجی قرار نگیرید. وقتی به علت ترس هایمان از موضع ضعف عمل می کنیم مانند عروسک خیمه شب بازی هستیم که قربانی طرف مقابل شده ایم و او با نخ های نامرئی کنترل ما را در دست گرفته است. به گفته دایر: برای اینکه رفتار و احساساتتان برانگیخته از خودتان باشد و برای کسب رضایت به دیگران متکی نباشید، باید به جهان و آنچه در آن وجود دارد بگوئید "من برای عقاید و ارزش‌ها و رفتارهایم به دیگران متکی نیستم، می‌خواهم به سویی بروم که خود می‌خواهم بشوم و در مقابل هر کسی که بخواهد مرا متوقف کند، ایستادگی خواهم کرد.

درمتن کتاب مثال های زیادی  از موقعیت های مختلف اجتماعی قربانی کننده و برخورد از موضع قدرت و ضعف آورده شده است که با به کار بستن آن ها می توانید در موقعیت های مختلف زندگی تصمیمات درست اتخاذ کنید. 

  • در ادامه مطلب چند نمونه از این موقعیت ها را نقل میکنم و امیدوارم خواندن آن باعث شود شما نیز مانند من به مطالعه این کتاب علاقه مند شوید.
  • احسان کمالی