نوشته های احسان کمالی

نوشتن برای بیشتر آموختن

نوشته های احسان کمالی

نوشتن برای بیشتر آموختن

آخرین نظرات

۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «حال خوب» ثبت شده است

این مطلب رو به مناسبت تولدم تو سایت ویرگول منتشر کردم.
تولدم 14 تیر بود!

روزی که گذشت آغاز سی و چهارمین سال زندگی بنده بود. سی و سه سال گذشت و چشم بر هم زدنی بود.

سال هاست منتظر ساحل آرامشی هستم که بگویم خب از اینجا به بعد دیگر همه چیز روی روال است و دیگر فقط باید از زندگی لذت برد اما مانند همان جمله معروف فضای مجازی که میگوید: "لحظه های زندگی را در جستجوی خوشبختی گذراندیم غافل از اینکه خوشبختی همان لحظات سپری شده بود" انگار قرار نیست چیزی به نام ساحل آرامش وجود داشته باشد.

آغاز سی و چهارمین سال زندگی ام اما حال و هوای خوبیست . همسری که با هم خوشبختیم ، پسری که کم کم دارد از سر و کولم بالا رفتن را می آموزد ، دوستانی که نمیتوان زندگی را بدون آنها متصور بود و پدر و مادری که بودنشان همیشه قوت قلب است.

هنوز برای شروع هر کاری انرژی دارم و هزار راه نرفته برای رفتن در ذهن دارم کما اینکه بسیاری را نیز آغاز کرده ام.

بعد از سی و سه سال اندکی خونسرد بودن ، به دنبال علایق رفتن و لذت بردن از زندگی را آموخته ام و چه حال خوبی دارد همه اینها.

بعد از سی و سه سال وادی هنر به من لطف بسیار کرد و به عنوان نوآموزی مشتاق مرا در آغوش خود پذیرفت و من هم چه خوب قدر دانستم این موقعیت و این ایام را.

وادی هنر من را که برای هیچ کاری حوصله بیش از یک ساعت مداوم وقت گذاشتن را نداشتم ساعت ها و تا نیمه های شب پای انجام کاری می نشاند و من نوآموز تازه درک میکردم چه لذتی میبرند اهل هنر از خلقت خویش!

متنی که دیروز ذیل عکس جشن کوچکی که همسر و دوستان خوبم تدارک دیده بودند در اینستاگرام منتشر کردم و از اعماق دلم بر می آمد و عکس هایی از حال خوب این روزهایم را به عنوان حسن ختامی بر درازه گویی هایم برایتان می آورم:


" فاصله زیادی نیست از آنچه در کودکی از سی و چند سالگی در ذهن داشتم و امروز که سی و سومین سال زندگی ام را هم سپری کردم.

آن روزها رسیدن چنین روزی مقصدی بود بس بعید اما این روزها خودم را بسیار نزدیک به همان کودکی احساس میکنم. انگار که کودکی هنوز پابرجاست!

بیچاره کودکی ام که تحمل بزرگ شدن را ندارد!

دلخوشی این روزهایم دیگر بازی های کودکی نیست. خانواده ایست که در کنارم است و دوستانی که بودنشان تحمل سختی های روزگار را برایم آسان میکند.

بودنتان بهانه خوب بودن است.

ممنون بخاطر همه چیز "

تلاش برای جان دادن به فلز


تلاش برای جان دادن دوباره به چوب


حوض ماهی


پرتره پسرم هومن


بونسای



۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ تیر ۹۷ ، ۰۷:۱۷
احسان کمالی

تو ماه گذشته من کارهای زیادی رو شروع کردم که مدت ها تو ذهن داشتم ولی به هر دلیلی انجام نمی دادم. نوشتن، نقاشی روی شیشه، دکوپاژ و پتینه کاری روی سفال و از دیشب ساخت مجسمه با سیم های مفتولی. 

اما ماجرای عکس بالا:

سه سال پیش در توقف چند روزه در تهران صبح جمعه به اتفاق همسرم به یه نمایشگاه دست فروشی صنایع دستی و وسایل قدیمی تو پارکینگ پاساژ پروانه سر زدیم. شاید شما هم گذرتون به اونجا افتاده باشه. چند طبقه پارکینگ و کلی وسایل جورواجور اونجا هست. وسایل اونجا رو به سه دسته تقسیم میکنم. اول وسایلی بودن که دوس نداشتم . دوم اونایی که من دوس داشتم ولی قیمتشون زیاد بود. این وسایل رو فقط تماشا می کردم و سوم وسایلی که خوشم میومد و قیمتشون هم به بودجه من می‌خورد. چند ساعتی اونجا چرخیدیم و چند تا صنایع دستی و وسایل تزئینی خریدیم. درست تو آخرین طبقه بود که چشمم افتاد به یه بنده خدایی که مجسمه های سیمی می فروخت. من تا اون روز از این جور مجسمه ها ندیده بودم و خیلی برام جالب بودن خصوصاً که صاحب مجسمه ها همون جا مجسمه هم می ساخت ‌ یا اگر می خواستی برات تغییراتی تو مجسمه ها می داد. من چند دقیقه وایسادم و کارشو تماشا کردم و آخر هم یکی از کاراشو خریدم. هنوز هم از نظر من اون کار یکی از خاص ترین و بهترین وسایل تزیینی خونه ماست:

این ماجرا اون قدر برای من جالب بود که گفتم باید حتما برم دنبالش و خودم ساختنش رو یاد بگیرم. اما مثل همه کارهایی که به دلایل مختلف پشت گوش میندازیم و قبلاً هم درباره ش گفتم ، این کار مشمول گذر زمان شد اما فکرش همیشه با من بود. از اون زمان سه سال گذشت تا اینکه دیروز غروب رفتم ابزار فروشی و سیم چین و انبردست و دم باریک و کلی سیم مفتولی خریدم و به محض رسیدن به خونه مشغول به خلق اولین کارم شدم!

از ۱۱ شب شروع کردم و ۵ صبح به اتمام رسید. باور نمی کنید چقدر دیدن نتیجه کار لذت بخش بود. چند دقیقه ای فقط با لبخند نگاش می کردم. اگر تجربه کارهای هنری داشته باشید می دونید که دیدن نتیجه زحمتتون چقدر شیرینه. اون قدر این کار برام لذت بخش بود که تصمیم گرفتم این حال خوب رو با شما هم قسمت کنم. این نتیجه کار من:

خودم که خیلی از نتیجه کار راضی هستم. 

امروز صبح هم به محض بیدار شدن کار جدید رو شروع کردم و بعد از چند ساعت این شد نتیجه‌‌ ش :

چیزی که این هنر رو خاص تر میکنه اینه که بیشتر از مهارت به خلاقیت نیاز داره و با دیدن یک اثر آماده نمیشه مشابهش رو خلق کرد. همین هم باعث لذت بخش تر شدن کار میشه. اگر شما هم به این هنر علاقه دارید مقداری سیم مفتولی نمره ۱ ، ۱.۵ ، ۲ و ۴ تهیه کنید ، انبردست و دم باریک هم که همه جا گیر میاد. شما می مونید و هنرتون که چه جوری مفتول ها رو شکل بدید.

برای اینکه برای شروع کار ایده بگیرید چند تا عکس از مراحل کار میذارم امیدوارم مفید باشه:


جهت مشاهده این مطلب در سایت ویرگول اینجا کلیک کنید.

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۹ ارديبهشت ۹۷ ، ۱۲:۲۳
احسان کمالی